01.01.2012r. – 31.12.2012r.

1649. Wczoraj minęło. Jutro nie nadeszło. Mamy tylko dziś. Zaczynajmy.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1650. Gdzie jest oczyszczenie, tam też jest i oświecenie.
św. Grzegorz z Nazjanz.

1651. Miłość stworzyła wiele cudów, nienawiść – ani jednego dobrego czynu.
Aleksander Świętochowsk.

1652. Modlitwa nie wymaga, abyśmy przerwali naszą pracę, lecz byśmy ją kontynuowali w taki sposób, jakby to była modlitwa.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1653. Roztropność rodzi mądrość życiową, harmonię, spokój ducha, czystość, porządek, jasność, wewnętrzną równowagę i czyni nas zdolnymi do postrzegania tego, co istotne.
Carlo Maria Martin.

1654. Życie Jezusa to nie żadne widowisko, to orędzie.
Leon Blo.

1655. Kochać Boga ze względu na Niego samego, dobro ze względu na dobro, a prawdę ze względu na prawdę.
Mistrz Eckhar.

1656. Wierzę, że Kościół jest czymś znacznie więcej niż ludzie, z których się składa; że jest także czymś więcej, niż widzą w nim niewierzący.
kard. Joachim Meisne.

1657. Tak samo jak ziemia nie może nic wydać, jeżeli słońce jej nie użyźni, tak samo my nie możemy nic zrobić dobrego bez łaski dobrego Boga.
św. Jan Maria Vianne.

1658. Twoja modlitwa jest twoim słowem skierowanym do Boga. Kiedy czytasz Pismo, Bóg mówi do ciebie.
św. Augusty.

1659. Cierpliwość jest towarzyszem mądrości.
św. Augusty.

1660. Z głębokości ludzkiego serca promieniuje ukryta tęsknota. Wielu ludzi współczesnych, w anonimowych rytmach programów i zajęć, nosi w sobie pragnienie tego, co rzeczywiście istotne – pragnienie życia wewnętrznego.
Brat Roger z Taiz.

1661. Wielka ilość cudzych myśli, wydobyta z książek, zowie się uczonością, ale mądrym czyni tylko dobre przetrawienie nabytych wiadomości.
Gotthold Ephraim Lessin.

1662. Czujemy, że nasze wysiłki to tylko kropla w morzu. Ale gdyby zabrakło tej kropli, wydaje mi się, że morze stałoby się właśnie o nią mniejsze. Nie wolno nam myśleć liczbami.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1663. Żaden kaktus nie ma tak gęstych kolców, aby nie było miejsca, choć dla jednego kwiatu.
Vincenz Erat.

1664. Tylko ten, kto potrafi widzieć oczami kogoś drugiego, słuchać uszami kogoś innego i czuć sercem kogoś innego, odznacza się poczuciem wspólnoty.
Alfred Adle.

1665. Każdy błąd wydaje się niewiarygodnie głupi, gdy popełniają go inni.
Georg Christoph Lichtenber.

1666. Gdy człowiek bierze do ręki z wiarą Pismo Święte i je czyta, znów przechadza się z Bogiem w raju.
św. Ambroż.

1667. Za mało jest spełniać wolę Bożą – trzeba ją pokochać.
ks. Jan Twardowsk.

1668. Wielkie dusze żyją duchowością, energią i wiernością w przestrzeganiu rzeczy małych.
bł. Edward Popp.

1669. Niech Twoja mądrość będzie mądrością białych włosów, ale niech Twoje serce będzie sercem niewinnego dziecka.
Fryderyk Schille.

1670. Cokolwiek czyni się w imię miłości, wszystko pięknieje i urasta.
św. Josemaria Escriv.

1671. Kiedy przychodzisz na świat, to płaczesz, a wszyscy wokół ciebie się uśmiechają. Spraw, aby kiedy będziesz opuszczał ten świat, wszyscy płakali, a tylko ty będziesz się uśmiechać.
Autor nieznany

1672. Pokusa nigdy nie ma wobec nas takiej siły, jak wtedy, gdy pozostajemy w bezczynności.
św. Franciszek Salez.

1673. Kiedy człowiek jest zakochany, ukazuje się światu takim, jakim powinien być zawsze.
Simone de Beauvoi.

1674. Nie szukaj szczęścia w gwiazdach cudzego nieba, kiedy własne wisi ci nad głową.
Jacek Weyroc.

1675. Mądry czeka na swoją porę, szalony ją uprzedza, głupiec pozwala jej minąć.
Enver Pasci.

1676. Patrzmy na rzeczy nie tyle jakie są, lecz jakie mogą stać się kiedyś.
Claude Prosper Joliot Crebillio.

1677. Istnieje tyle krzyży, ile ludzi.
bp Fulton Shee.

1678. Jakże wielką radość ma matka, kiedy widzi pierwszy uśmiech swojego dziecka. Taką samą radość odczuwa zawsze Bóg, kiedy widzi z wysokości nieba grzesznika, który zaczyna modlić się do niego całym sercem.
Fiodor Dostojewsk.

1679. Bezczynni na koniec życia odczują wielki wyrzut sumienia z powodu straconego czasu.
św. Jan Bosk.

1680. Chrystus wzywa Cię poprzez wydarzenia. Podsuwa jakąś intuicję, która w Tobie wzrasta i pracuje. Nawet jeśli zostałoby z tego tylko jedno słowo, ono może otworzyć ci drogę.
Brat Roger z Taiz.

1681. Kto biegnie sam, zawsze będzie zwycięzcą.
niemiecki.

1682. Rozsądek polega na tym, by zmieniać sądy, gdy zmienia się przesłanki.
Karol Buns.

1683. Dopiero w późniejszym wieku dowiadujemy się, co nas spotkało w młodości.
Johann Wolfgang Goeth.

1684. Cisza daje nowe spojrzenie na wszystko. Potrzebna nam jest, by dotknąć duszy.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1685. Umieć żyć to: żyć lekko bez lekkomyślności, być wesołym bez swawoli, mieć odwagę bez brawury, zaufanie i radosną rezygnację.
Theodor Fontan.

1686. Wdzięczność jest najpiękniejszą formą szczęścia: należy zarówno do jego przyczyn, jak i skutków.
Walter Dirk.

1687. Kto małe rzeczy zaniedbuje, ten prędko podupada.
o. Augustyn Pelanowsk.

1688. Bóg nie daje człowiekowi wielkości, dopóki nie sprawdzi go małej sprawie.
o. Augustyn Pelanowsk.

1689. Małe rzeczy decydują o naszym zbawieniu czy potępieniu. Nie pomijaj tego co małe. Zadatek życia wiecznego jest w małych rzeczach, małej adoracji, modlitwie, geście, czynie.
o. Augustyn Pelanowsk.

1690. Miłość to nie jakaś cząstka życia, miłość to pełnia życia.
Mikołaj Bierdiaje.

1691. Najlepszym przyjacielem prawdy jest czas, jej najgorszym wrogiem przesąd, zaś stałym towarzyszem pokora.
Charles Caleh Colto.

1692. Nigdy nie należy sądzić człowieka według jego znajomych i przyjaciół. Judasz miał przecież nienagannych.
Paul Verlain.

1693. Koncert miał dziwnie nieskładne brzmienie: wpierw grały zmysły, potem sumienie.
Jan Sztaudynge.

1694. Niektórzy podróżują, aby zobaczyć nowe rzeczy: niestety oglądają je starymi oczami.
Christian Cal.

1695. Tam, gdzie jest nasza niemoc, tam też jest siła. Tam, gdzie jest nasza nędza, tam też jest nasza wielkość. Tam, gdzie jest ciemność, tam także panuje światło… Jednak tylko wiara może nam o tym powiedzieć i jedynie nadzieja pozwala nam to słyszeć.
Jean Ladrier.

1696. Niewiedza to wielki ciężar, lecz ten, kto go dźwiga – nie czuje go.
Valeria Butulesc.

1697. Odpowiadaj dobrem na zło, a zniszczysz w podłym człowieku zadowolenie ze zła.
Lew Tołsto.

1698. Zdarza się naprawdę mądrym ludziom tak jak kłosom zboża, że kiedy są puste, wznoszą się prosto i dumnie, ale skoro tylko wypełnią się ziarnem, pokornieją i zniżają głowę.
Michał Montaign.

1699. Kiedy coś robisz, rób tak, aby nie dawać swoim przyjaciołom powodów do bólu, a swoim wrogom powodów do radości.
chiński.

1700. Miłość to ludzka forma boskiej siły.
Wiliam Blad.

1701. Nie wierzę, aby post wystarczył sam w sobie. Twoje wyrzeczenia będą dla Ciebie owocne, jeżeli będziesz hojny dla innych.
św. Augusty.

1702. Trzy sposoby woli: chcieć, kiedy kosztuje; chcieć, nawet jeżeli kosztuje; chcieć dlatego, że kosztuje. Człowiek charakteru i dobrego serca wybiera to ostanie.
P. de Ravigna.

1703. Słowo życzliwe zawsze znajdzie dobrą glebę.
Jeremias Gotthel.

1704. Dziś bardziej niż kiedykolwiek musimy modlić się o światło poznania woli Bożej, o miłość, by przyjąć wolę Bożą, o możność spełnienia woli Bożej.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1705. Litość dostaje się w podarunku, na zazdrość trzeba sobie zasłużyć.
Robert Lembk.

1706. Tyle jest możliwości i dróg do Boga, ilu jest ludzi, bo Bóg ma inną drogę dla każdego człowieka.
kard. Stefan Wyszyńsk.

1707. Człowiek, mający nawet najwspanialszy talent, jest godny pogardy, jeśli jest pyszny i pełen egoizmu.
Konfucjus.

1708. Kto zna innych ludzi, jest mądry, ale ten, komu uda się poznać samego siebie, jest bez wątpienia najmądrzejszy.
Lao-Ts.

1709. Wspomnienie moich uchybień upokarza mnie i skłania do tego, by nigdy nie opierać się na własnych siłach, gdyż one są samą słabością, ale jeszcze bardziej to wspomnienie mówi mi o miłości i miłosierdziu Bożym.
św. Teresa od Dzieciątka Jezu.

1710. Kto modli się za swojego wroga, bo tak chce i nakazuje Bóg, otrzyma w niebie wielkie wynagrodzenie.
św. Albert Wielk.

1711. Najpełniejszym znakiem mądrości jest stały spokój.
Michał Montaign.

1712. W chwili pokusy uciekaj się do krótkiej intensywnej modlitwy.
Pontico Ewagri.

1713. Pomiędzy przeszłością, gdzie są twoje wspomnienia, a przyszłością, gdzie są wszystkie twoje nadzieje, jest teraźniejszość, gdzie są twoje obowiązki.
Autor nieznany

1714. Rozum może nam wskazać, czego trzeba unikać, ale tylko serce mówi nam, co trzeba czynić.
Joseph Jouber.

1715. Człowiek wynosi się ponad rzeczy ziemskie na dwóch skrzydłach: pokory i czystości.
św. Tomasz Kempi.

1716. Bóg oparł swe dzieło na jednym tylko filarze: miłości.
Sylva Carme.

1717. Szatan w ciemności łowi, jest to nocne zwierzę. Chroń się przed nim w światło, tam Cię nie dostrzeże.
Adam Mickiewic.

1718. Niech twoja postawa i mowa będą takie, aby wszyscy, którzy cię widzą lub słyszą, mogli powiedzieć: oto ten, kto odczytuje życie Jezusa Chrystusa.
św. Josemaria Escriv.

1719. Rzeczy wielkie są na pokaz, dlatego nie są do końca prawdziwe.
o. Augustyn Pelanowsk.

1720. Trzeba być trochę podobnym, by się rozumieć i trochę się różnić, aby się kochać.
Paul Gerald.

1721. Prawda to więcej niż realizm.
Fiodor Dostojewsk.

1722. Kobieta którą powiodą na stracenie, też zażąda chwili czasu dla makijażu.
Nicolas de Chamfor.

1723. Niszczą dobre drzewa, żeby wydawać złe gazety.
James Wat.

1724. Tylko ten, kto wie, gdzie stoi, potrafi powiedzieć, dokąd chce iść.
kard. John Henry Newma.

1725. Mówienie jest dobre, milczenie lepsze; jedno i drugie jest złe, kiedy jest przesadzone.
Jean de la Fontain.

1726. Zyskujecie wszystko, wierząc i niczego nie zyskujecie, nie wierząc.
Blaise Pasca.

1727. Prawie cała tajemnica wielkich dusz kryje się w słowie: wytrwałość.
Victor Hug.

1728. Staraj się być mądrzejszy od innych, ale nie mów im tego.
Philip Dormer Chesterfiel.

1729. Więcej wysiłku kosztuje udawać, że się wie, niż się dowiedzieć.
Agata Christi.

1730. Samotność w cierpieniu ma tyle twarzy, ilu jest ludzi.
o. Jerzy Zielińsk.

1731. Człowiek doświadcza bólu bezpośrednio i osobiście – nikt nie może przyjąć cierpienia od kogoś innego.
Giancarlo Sett.

1732. Musimy nauczyć się także i to znosić, że ktoś dźwiga swój krzyż, a my nie możemy mu ulżyć, co jest często trudniejsze niż cierpieć samemu.
św. Edyta Stei.

1733. Odrzucenie pochopnego słowa często jest większą zasługą niż biczowanie do krwi.
bł. Edward Popp.

1734. Im mniej mamy, tym więcej dajemy. To wydaje się absurdalne, ale taka jest logika miłości.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1735. Dziękuję Ci Panie, ze dałeś mi na stare lata dar zdumiewania się.
Małgorzata Hilla.

1736. Kto wierzy w wolność woli, ten nigdy nie kochał i nigdy nie nienawidził.
Marie von Ebner – Eschenbac.

1737. Madonna nie poszła do Elżbiety, aby zaśpiewać Magnificat, ale aby jej pomóc. I tak też my nie powinniśmy chodzić do swoich bliźnich, aby odkryć chrześcijański skarb, który w sobie nosimy, ale aby razem z nimi nieść bóle i ciężary oraz dzielić radość i odpowiedzialność.
Chiara Lubic.

1738. Nie być znanym ludziom i nie odczuwać z tego powodu przykrości jest godne ludzi mądrych.
Konfucjus.

1739. Wielką mądrością jest wystrzeganie się pochopności w działaniu oraz umiejętność rezygnacji z obstawania przy własnym zdaniu.
św. Tomasz Kempi.

1740. Trochę dobroci dla człowieka znaczy więcej niż cała miłość do ludzkości.
Richard Dehme.

1741. Cierpliwość nie jest, jak się zwykło uważać cnotą dusz słabych i bez woli walki, ale cnotą dusz silnych i zuchwałych.
Rapisard.

1742. Bóg nie zszedł na ziemię, aby cierpienie znieść czy wyjaśnić, lecz aby je napełnić swoja obecnością.
Paul Claude.

1743. Życie jest białą kartką, dopóki nie napisze się na niej: „cierpiałem”.
Jacques Bossue.

1744. Im bardziej obejmujemy krzyż, tym mocniej obejmujemy Jezusa, który jest do niego przybity.
bł. Charles de Foucaul.

1745. Syn Boży nie przyszedł zniszczyć cierpienia, ale przyszedł by cierpieć razem z nami. Nie przyszedł zniszczyć Krzyża, ale aby się na nim rozciągnąć.
Paul Claude.

1746. Pierwsze co trzeba powiedzieć, a co nigdy nie zostało powiedziane w sposób wystarczająco mocny i triumfalny: zwycięstwo krzyża nad ludzkim lękiem jest całkowite i ostateczne. Lęk należy do mocy, sił i potęgi, nad którymi Pan zatriumfował na krzyżu.
Hans Urs von Baltaza.

1747. Dzień zmartwychwstania Chrystusa Pana jest pożyteczniejszy od dnia, w którym świat powstał.
św. Maksy.

1748. Wiara to dwadzieścia cztery godziny wątpliwości minus minuta nadziei.
Georges Bernano.

1749. Wystarczy chwila, aby być bohaterem; ale potrzeba całego życia, aby stać się dobrym człowiekiem.
Brula.

1750. Byłoby na świecie o wiele mniej zła, gdyby zło nie mogło występować pod przykrywką dobra.
Marie von Ebner Eschenbac.

1751. Człowiek ma trzy sposoby, aby stać się mądrym. Po pierwsze medytację: to najszlachetniejszy sposób. Po drugie przez naśladownictwo: to najłatwiejszy sposób. Po trzecie przez doświadczenie: to sposób najcięższy.
Konfucjus.

1752. Kto nie medytuje, może postępować jak ktoś, kto nigdy się nie przegląda, a zatem nie dba o to, aby być czystym – może być brudny i o tym nie wiedzieć.
św. o. Pi.

1753. Czyń szeroki znak krzyża – powolny, od czoła do piersi, od jednego ramienia do drugiego. Czy czujesz, jak Cię całego obejmuje.
Romano Guardin.

1754. Pan jest cierpliwy i ma wielkie miłosierdzie. W swojej ekonomii potrafi wykorzystać nawet nasze błędy, jeżeli złożymy je na Jego ołtarzu.
św. Edyta Stei.

1755. Wszelkie niezadowolenie z tego, czego nam brak, płynie z braku wdzięczności za to, co posiadamy.
Daniel Defo.

1756. Moja tajemnica jest zupełnie prosta: modlę się.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1757. Nie ma nic gorszego nad udawanie dobroci. Udawanie dobroci odstręcza bardziej niż otwarte zło.
Lew Tołsto.

1758. Kiedy ktoś nieustannie szuka sposobu, aby się go bano, najpierw znajduje sposób, aby go nienawidzono.
Charles Louis Montesquie.

1759. Lepszy biedny i wesoły niż bogaty i melancholijny.
Autor nieznany

1760. Cała mądrość życia to umieć czekać i mieć nadzieję.
Aleksander Dumas – ojcie.

1761. Pokój twego serca czyni pięknym życie tych, którzy cię otaczają. Pogrążenie się w lęku nigdy nie było drogą Ewangelii. Budowanie wiary na nieustannym niepokoju byłoby wznoszeniem swego domu na piasku.
Brat Roger z Taiz.

1762. Największym bólem, jaki odczujesz z powodu swoich biednych zmarłych, będzie zawsze myśl, że ich niedostatecznie kochałeś.
G. Borsar.

1763. Nic tak nie służy szczęściu jak zastąpienie zmartwienia pracą.
Maurycy Maeterlinc.

1764. Każdy fakt, każde wydarzenie naszego dnia jest jak ziarno niesione przez wiatr, które odkłada się w naszym sercu. Tylko w milczeniu i medytacji każde ziarno przyniesie owoce dobre.
o. Tomasz Merto.

1765. Ten, kto zwraca zbytnią uwagę na drobne niewygody, przykrości i zmartwienie, sam je wyolbrzymia.
Autor nieznany

1766. Wielu traci swoje małe szczęście, ponieważ na próżno szuka tego wielkiego.
Pearl Buc.

1767. Obmowa porusza się na kółkach i wszyscy, mniej lub więcej smarują je, podczas gdy się toczy.
Marnes Quid.

1768. Drzewo miłości rośnie jedynie na ziemi pokory.
św. Katarzyna ze Sien.

1769. Bóg nie tyle patrzy na zewnętrzność naszych dzieł, ile na stopień miłości i czystości intencji z jakimi je wypełniamy.
św. Wincenty a Paul.

1770. Praca jest ceną, którą płacimy za przywilej życia.
Elżbieta I Angielsk.

1771. Wewnętrzna cisza i modlitwa czynią ludzi wielkimi.
Alexis Carre.

1772. Naród, który traci pamięć, traci sumienie.
Zbigniew Herber.

1773. Im mniejszy rozum, tym większa zarozumiałość.
Ezo.

1774. Dopiero człowiek zacznie się zastanawiać nad sobą samym, kiedy zrozumie, jak bardzo niezdolny jest pojąć inne rzeczy.
Blaise Pasca.

1775. Roztropność jest cnotą, która czyni życie zgodnym z ideałami.
Joseph – Marie Perri.

1776. Gdy słuchasz naprawdę uważnie, słyszysz nie tylko słowa, lecz i uczucia, które je inspirują, całość, a nie część.
Kirshnamurt.

1777. Gdyby Ci, którzy mówią o mnie źle, wiedzieli to, co o nich myślę, powiedzieliby jeszcze gorzej.
Sacha Guitr.

1778. Spałem i śniło mi się, że życie jest radością. Obudziłem się i zauważyłem, że jest obowiązkiem. Zacząłem pracować i zdałem sobie sprawę, że obowiązek jest radością.
Rabindranath Tagor.

1779. Nie trzeba się zniechęcać, ponieważ jeżeli w duszy jest nieustanny wysiłek ku stawaniu się lepszym, na koniec Pan ją nagrodzi, sprawiając, że zakwitną w niej nagle wszystkie cnoty tak, jak w ogrodzie pełnym kwiatów.
św. Pi.

1780. Miłość jest owocem, który dojrzewa w każdym czasie i jest w zasięgu każdej ręki. Każdy może go zerwać i nie ma tu żadnych ograniczeń. Każdy może zdobyć tą miłość poprze medytację, ducha modlitwy i poświęcenia, głębokie życie wewnętrzne.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1781. Przemądrzałość jest jednym z najbardziej pogardy godnych rodzajów głupoty.
Georg Christoph Lichtenber.

1782. Z miłością jest jak ze zbożem: kto chce zbierać, musi siać.
Jeremias Gotthel.

1783. Boskie słowo jest słodkie dla tego, kto się go uczy, słodsze dla tego, kto uczy, a najsłodsze dla tego, kto wprowadza w życie.
św. Albert Chmielowsk.

1784. Strzeżcie milczenia, jak złotego klucza przeznaczonego do chronienia skarbu innych cnot. Kto strzeże swojego języka, strzeże swoją duszę.
św. Paweł od Krzyż.

1785. Nigdy się nie zniechęcaj. Trudniej jest wyzwolić się ze zniechęcenia niż z grzechu. Nie niepokój się, jeżeli nie zauważysz postępów w stanie własnej duszy. Często, Bóg pozwala na to, abyś uniknął poczucia pychy. On umie zobaczyć nasze postępy i podjęty każdy wysiłek.
bł. Elżbieta od Przenajświętszej Trójc.

1786. Jak żelazo włożone w ogień traci rdzę i staje się rozpalone; tak człowiek, który cały obraca się ku Bogu, uwalnia się od wszelkiej przeszkody i przemienia się w nowe stworzenie.
św. Tomasz Kempi.

1787. Spraw wokół siebie ciszę, jeżeli chcesz usłyszeć śpiew swojej duszy.
Arturo Gra.

1788. Przyszłość zaczyna się dzisiaj, nie jutro.
Jan Paweł I.

1789. Nie zwracaj uwagi na niedoskonałości innych, chroń milczenie i nieustanny kontakt z Bogiem, a wykorzenisz wiele niedoskonałości z duszy swojej i staniesz się bogaty w wielkie cnoty.
św. Jan od Krzyż.

1790. Miłość żyje miłymi drobiazgami.
Theodor Hacke.

1791. Miłość jest najwyższym sensem istnienia.
Ernest Hemingwa.

1792. Wytworny strój może zamaskować głupotę, ale słowa zawsze ją zdradzają.
Ezo.

1793. Kto chce najwyższy szczyt osiągnąć, niech chodzi po ziemskich ścieżkach pokory.
św. Ambroż.

1794. Bardzo często żałowałem moich słów, nigdy zaś mojego milczenia.
P. Siri.

1795. Jedna dobra matka jest tyle warta co stu nauczycieli.
bł. Jan XXII.

1796. Duch Święty rozlany w nas czyni, co woda: obmywa, ochładza, odnawia, nawadnia. Oczyszcza nas z brudu i uśmierza płomienie naszej pożądliwości; odnawia nas pokarmem Boskiego Słowa oraz Sakramentem Ołtarza; wlewa w nas duchowe pocieszenie.
św. Albert Wielk.

1797. Droga człowieka do Boga – na tym najbardziej stromym odcinku – nazywa się samotność.
Peter Lipper.

1798. Przestrzenią ducha, gdzie może on rozwijać skrzydła, jest cisza.
Antoine de Saint-Exuper.

1799. Za ducha szatańskiego uważajcie niepokój, zniechęcenie, smutek, zawiść i zazdrość.
bł. Giuseppe Balb.

1800. Z upływem lat życie nie staje się łatwiejsze, ale może stać się pełniejsze i piękniejsze.
Zenta Maurin.

1801. Ileż cierpliwości muszą mieć dzieci do dorosłych.
bp Helder Camar.

1802. Powtarzanie „jutro, jutro”, kończy się na tym, że tracimy całe życie.
Autor nieznany

1803. Miłość posiada skrzydła, ale też może ich udzielić.
Home.

1804. Na twoim czole z przerażeniem czytam ostatni stopień wszystkich nieszczęść – nudę.
Juliusz Słowack.

1805. To czego sami unieść nie możemy, nieśmy z Tym, który jest wszechmocny.
św. Bonifac.

1806. Istnieją tylko dwa rodzaje ludzi: sprawiedliwi uważający się za grzeszników i grzesznicy uważający się za sprawiedliwych.
Blaise Pasca.

1807. Boże, co się rozdajesz najprościej, bo w chlebie, szepnij mi w każde ucho, jak mam żyć bez siebie.
ks. Jan Twardowsk.

1808. Ci, którzy mają ogromną samokontrolę albo są całkowicie pochłonięci pracą, mówią mało. Słowo i czyn nie czują się razem dobrze. Patrz na naturę: działa nieustannie, ale w milczeniu.
Gandh.

1809. Kto chce zrealizować swoje marzenia, musi się obudzić.
Michael Pflegha.

1810. Prawdziwa dojrzałość idzie zawsze w parze z prostotą. Prostota nie oznacza spłycenia życia i myśli, nie neguje złożonego charakteru rzeczywistości, ale jest umiejętnością uchwycenia istoty każdego problemu, odkrycia jego zasadniczego sensu i jego związku z całością. Prostota jest mądrością.
Jan Paweł I.

1811. Mądry człowiek więcej możliwości tworzy, niż znajduje.
Henry For.

1812. Miłość jest najwyższą wartością moralną.
Jan Paweł I.

1813. Czasem trzeba zamilknąć, żeby zostać wysłuchanym.
Stanisław Jerzy Le.

1814. Wiedza przychodzi szybko, lecz mądrość zbliża się powoli.
Feliks Feldhei.

1815. Dopóki nie zdobędziemy się na największy wysiłek, na jaki nas stać, nie powinniśmy zniechęcać się niepowodzeniami.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1816. Ten, kto gorąco pragnie oglądać Boga żywego twarzą w twarz, nie powinien szukać Go na pustym firmamencie swojego umysłu, ale w miłości bliźniego swego.
Fiodor Dostojewsk.

1817. Nowego kłamstwa słucha się chętniej aniżeli starej prawdy.
Antoni Czecho.

1818. Kiedy mówi się, że pieniądze szczęścia nie dają, z pewnością ma się na myśli pieniądze innych.
Sacha Guitr.

1819. Życie jest bitwą, która się odnawia pomimo wieku i wydarzeń. Jednak nie od każdego człowieka wymagane jest zwycięstwo, ale od każdego walka.
Nino Salvanesch.

1820. Wątpliwości są niczym brama, przez którą każdy podążający do świątyni prawdy musi pójść.
Charles Caleb Colto.

1821. Miłość jest jak roślina, trzeba ją pielęgnować. A słowa miłości są dla tej rośliny jak rosa.
Pierre La Mur.

1822. Największym hołdem, jaki możemy złożyć prawdzie, jest posiłkować się nią.
Ralph Waldo Emmerso.

1823. Obłuda jest hołdem, jaki występek oddaje cnocie.
Francis de La Rochefoulaul.

1824. By kochać Boga, trzeba być albo niefrasobliwym dzieckiem, albo bardzo silnym, świadomym i wewnętrznie wielkim człowiekiem.
Luise Rinse.

1825. Inwestowanie w wiedzę zawsze daje najlepszy zysk.
Abraham Lincol.

1826. Gdyby ludzie mówili tylko o sprawach, na których się znają, na świecie byłoby bardzo cicho.
Giovanni Guaresch.

1827. Jeżeli utracisz nadnaturalne znaczenie swojego życia, twoja miłość będzie filantropią; twoja czystość dekadencją; twoje umartwienie głupotą; twoja dyscyplina biczem, a wszystkie twoje dzieła będą jałowe.
św. Josemaria Escriv.

1828. Musisz się dostosować do wydarzeń, jakim poddaje cię los. I kochaj prawdziwie ludzi, których los postawił obok ciebie.
Marek Aurelius.

1829. Kiedy święty Piotr uświadomił sobie wielkość Boga i swoją niegodność – został powołany.
ks. Jan Twardowsk.

1830. Zło jest lwem rozszarpującym najpierw swego pana.
senegalski.

1831. Ból prowadzi do refleksji. Kto nie przeszedł przez szkołę bólu, jest jak analfabeta przed księgą życia.
Zenta Marin.

1832. Traktujcie komplementy, które wam mówią, jakby to były perfumy: wąchajcie je, ale się nie zaciągajcie.
arabski.

1833. Nadzieja sama w sobie jest szczęściem i być może głównym szczęściem, jakie ten świat może dać.
Andrew Johnso.

1834. Często, usprawiedliwiając się pokorą, ufnością czy odrzuceniem, zapominamy wykorzystać siłę woli. Wszystko zależy od tych słów: „Tak”, „Nie”. I w słowo „Tak” muszę włożyć całą swą energię.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1835. Lepiej zgrzeszyć i żałować, niż żałować, że się nie zgrzeszyło.
polski.

1836. Perły Ewangelii – pokój i radość – zasypują otchłanie lęków.
Brat Roger z Taiz.

1837. Z naszej strony wystarczy trudzić się, dźwigać i zawierzać Bogu, choćby się niewiele rozumiało.
ks. Jan Twardowsk.

1838. Siła naszych przekonań nie dowodzi ich słuszności.
John Lock.

1839. Roztropność stanowi klucz do realizacji podstawowego zadania, które każdy z nas otrzymał od Boga. To zadanie to doskonałość samego człowieka.
Jan Paweł I.

1840. Człowiek dumny zawszę pamięta karę, jaką otrzymał za popełnione błędy; człowiek pokorny pamięta zawsze korzyści, jakie z niej wypłynęły dla niego.
Konfucjus.

1841. Sztuka mądrości polega na tym, by wiedzieć, co przeoczyć.
Wiliam Jame.

1842. Człowiek jest ziemią, modlitwa to niosący życie deszcz. Spotkanie tych dwóch tajemnic może zrodzić przygodę życia.
o. Jerzy Zielińsk.

1843. Ofiara z własnej woli jest najtrudniejszą ofiarą, jaką może złożyć człowiek i właśnie dlatego w ocenie Boga stoi tak wysoko.
o. Jerzy Zielińsk.

1844. Nie ma sposobu na ukrycie miłości, kiedy ona jest i nie ma możliwości jej udawania, gdy jej nie ma.
La Rochefoucaul.

1845. Wykształcenie, to dobro, którego nic nie jest w stanie nas pozbawić.
Menande.

1846. Z chwilą, gdy próbujesz zrozumieć Boga, zapominając, że wystarczy Go kochać, tracisz możliwość dotarcia do Niego.
Meher Bob.

1847. Nie myśl, że kochasz brata swego, jeżeli nie poddajesz go żadnej dyscyplinie, albo że kochasz swojego bliskiego, jeżeli nie czynisz mu wyrzutów. To nie miłość – to słabość.
św. Augusty.

1848. Wierz, aby móc się modlić; i módl się, aby nie zabrakło ci tej wiary, z którą się modlisz.
św. Augusty.

1849. Jeżeli chcecie, żeby wasze życie było radosne i spokojne, musicie zapewnić sobie stan łaski Boga.
św. Jan Bosk.

1850. Pocieszenie można znaleźć w rozumieniu, że to, czego się boimy, przed czym uciekamy, może nas zbliżyć do Boga.
ks. Jan Twardowsk.

1851. Owoce dojrzewają w słońcu, ludzie zaś w świetle miłości.
Juliusz Lan Gbeh.

1852. Oto jest miłość: dwoje ludzi spotyka się przypadkiem, a okazuje się, ze czekali na siebie całe życie.
Victor de Lima Barett.

1853. Wierzący, który nigdy nie wątpi, nie nawróci wątpiącego.
Marie von Ebner – Eschenbac.

1854. Nadmiar zaufania jest czasami głupotą, nadmiar nieufności jest zawsze nieszczęściem.
Johann Nestro.

1855. Jeśli nauczyłeś się modlitwy, nie martwię się o ciebie. Jeśli wiesz jak się modlić, pokochasz modlitwę – a jeśli pokochasz modlitwę, będziesz się też modlić. Wiedza doprowadzi Cię do miłości, a miłość do służby.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1856. Pokój i wojna zaczynają się w domu. Jeśli naprawdę pragniemy pokoju na świecie, zacznijmy od wzajemnej miłości w naszych własnych rodzinach.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1857. Nienawiść paraliżuje życie; miłość uskrzydla je.
William Somerset Maugha.

1858. Kto nie ma odwagi do marzeń, nie będzie miał siły do walki.
ks. Paul Michael Zulehne.

1859. Nie umiesz się modlić? Stań przed Bogiem i skoro tylko powiesz: „Panie, nie potrafię się modlić”, bądź pewien, że właśnie zacząłeś się modlić.
św. Josemaria Escriv.

1860. Można wyrazić bardzo dużo gniewu, jeśli zrównoważy się to mnóstwem miłości.
Alan Loy McGinni.

1861. Miłość to okulary, przez które nawet potwór wygląda jak wcielenie piękna.
Alberto Moravi.

1862. Miłość jest celem ostatecznym historii świata – jednością wszechświata.
Novali.

1863. Na modlitwie serce ma iść zawsze na przedzie, za nim usta. Nigdy nie uruchamiajcie ust, dopóki nie rozruszaliście serca.
Adam Faudeno.

1864. Choćbyśmy nawet mogli stać się uczonymi uczonością drugich, mądrzy możemy być jedynie własną mądrością.
Michael de Montaign.

1865. Rozum w poszukiwaniu prawdy winien torować sobie drogę tylko szczytami, co wnoszą się ponad poziom zwyczajności.
Edgar Allan Po.

1866. Miej odwagę posługiwać się własnym rozumem.
Immanuel Kan.

1867. Sobie prawdę rzec – najwspanialsza prawda.
Andrzej Maksymilian Fredr.

1868. Przyzwyczajenia są odciskami palców charakteru.
Alfred Polga.

1869. Modlitwa jest pocieszeniem strapionych, radością pobożnych, wsparciem płaczących, nadzieją umierających. W całym życiu człowieka nie ma skarbu porównywalnego z modlitwą.
św. Efre.

1870. W obliczu Boga wszystko ma doskonały sens i powiązanie.
św. Edyta Stei.

1871. Trzeba kochać uparcie, kiedy się już przestało kochać.
Alfred de Musse.

1872. Błogosławieni ci co nic nie mają do powiedzenia i trzymają język za zębami.
Oskar Wild.

1873. Kropla miłości znaczy więcej niż ocean rozumu.
Blaise Pasca.

1874. Im większa ofiara tym większe błogosławieństwo.
św. Maksymilian Maria Kolb.

1875. Dobrze spełniać to, co ode mnie zależy, a dobrze znosić to, co ode mnie nie zależy – oto jest cała doskonałość i źródło prawdziwego szczęścia na świecie.
św. Maksymilian Maria Kolb.

1876. Ja chcę, abyście używali dwóch duchowych skrzydeł: pobożności maryjnej oraz pobożności eucharystycznej. Na tych dwóch skrzydłach szybko podniesiecie się do nieba.
św. Jan Bosk.

1877. Nie ci, co najwięcej wiedzą, ale ci, co są zdolni do miłości, otrzymują pierwsi łaskę wiary.
Peter Wus.

1878. Kto nabytą wiedzę pielęgnuje, a nową bez ustanku zdobywa, ten może być nauczycielem innych.
Konfucjus.

1879. Nie wypatrzysz gwiazdy patrząc w ziemię.
Antoni Regulsk.

1880. Kwiaty mogą być piękne, jakkolwiek nie pachną; ale kwiat piękny i pachnący jest po dwakroć piękniejszy. Człowiek mrukliwy może być dobry, ale człowiek dobry i uprzejmy jest najlepszy.
P. Mantegazz.

1881. Jeżeli zamkniesz drzwi dla wszystkich błędów, prawda pozostanie na zewnątrz.
Rabindranath Tagor.

1882. Jeżeli miłość to tylko w rozmiarze XXL.
Aldona Różane.

1883. Zaczynaj od rzeczy małych, jeżeli chcesz być wielkim. Zakładaj głęboki fundament pokory, skoro zamierzasz budować wysoko.
Św, Augusty.

1884. Pożądamy więcej niż możemy osiągnąć, lecz osiągamy zwykle mniej, niż możemy zdobyć.
Feliks Chwalibó.

1885. Być grzesznikiem to nasze nieszczęście, ale być tego świadomym – to nasza nadzieja.
bp Fulton Shee.

1886. Kto chce rozpoznać mędrca, sam musi być mądry.
Ksenofanes z Kolofon.

1887. Bóg jest cierpliwy, umie czekać długie dni, owszem i lata całe zwłaszcza gdy widzi wytrwałość i dobre pragnienia. Wytrwałości tu przede wszystkim potrzeba, z nią niezawodnie odniesiemy korzyść.
św. Teresa od Jezus.

1888. Telewizja jest jedynym środkiem nasennym podawanym do oczu.
Vittorio de Sic.

1889. Młodość byłaby dokonała, gdyby przytrafiła się pod koniec życia.
św. Augusty.

1890. Módlcie się, módlcie się, módlcie się: modlitwa jest kluczem do skarbów Boga; jest bronią do walki i zwycięstwa w każdej walce na rzecz dobra i przeciw złu.
Pius XI.

1891. To, że Boska Wolność nie może się oprzeć naszym modlitwom, jest najcudowniejszą rzeczywistością życia wewnętrznego.
św. Edyta Stei.

1892. Wiedzę można przyjąć od innych, ale mądrości trzeba się nauczyć samemu.
Axel Munth.

1893. Miłość jest daleka od szukania złego, obawia się nawet je spotkać, gdy zaś je napotka, natychmiast się odwraca i udaje, jakoby nic nie widziała.
św. Franciszek Salez.

1894. Nie kochają ci, którzy nie okazują swojej miłości.
Wiliam Shakespear.

1895. Wielką jest mądrością umieć znosić głupotę innych.
Pitagora.

1896. Nasz postęp w świętości zależy od Boga i od nas samych: od Bożej łaski i naszego pragnienia bycia świętymi.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1897. Oby Bóg wszystkich nas uczynił otwartymi na drogi prowadzące poza własne ja.
bł. Matka Teresa z Kalkut.

1898. Prawda o samym sobie jest ciężkostrawna. Dlatego w tym punkcie zachowują wszyscy ścisłą dietę.
Alfonso Pereir.

1899. Prawdziwa miłość pragnie obdarzyć drugiego wolnością.
Eduard Sprange.

1900. Najmilszą Bogu modlitwą jest miłość.
Aleksander Świętochowsk.

1901. Wszystko jest przewidziane, ale dana jest wolność wyboru.
Josef Ben Akib.

1902. Mniemam, że każdy człowiek jest dłużnikiem zawodu, który wykonuje.
Francis Baco.

1903. Aby dać świadectwo o Chrystusie, trzeba być głęboko przekonanym do Niego. Trzeba go poznać, pokochać i całkowicie utożsamić się z nim.
kard. Stanisław Dziwis.

1904. Nie zaniedbuj się w modlitwie, a kiedy poczujesz trudność i oschłość, dla tego samego trwaj na niej, ponieważ Bóg niekiedy chce zobaczyć to, co jest w twej duszy, a czego się nie widzi w czasie pomyślności.
św. Jan od Krzyż.

1905. Z miłością jest jak z elektrycznością: najpierw wysokie napięcie, potem prąd słaby, a w końcu prąd zmienny.
Jacques Tat.

1906. Nie powinniśmy zapominać, że siłę czynienia dobra czerpie się z modlitwy.
Giacomo Maffe.

1907. Prawda może być trudna, ale jej skutki bywają chwalebne; nieprawda może być miła, ale skutki przerażające.
Ali ibn Abi Tali.

1908. Jeżeli nie możecie zrobić z książek przyjaciół, zróbcie z nich bliskich znajomych.
Winston Churchil.

1909. Lękamy się modlitwy naznaczonej oschłością… Tam, gdzie lektura książek na stałe wyparła wysiłek trwania w oschłości, nie ma mowy o pogłębionym życiu duchowym… Jest to zawsze czyjeś doświadczenie, o którym czytasz, ale nie twoje własne. Niewiele dowiesz się o sobie.
o. Jan Zielińsk.

1910. Kiedy karty nie idą, nie pomoże ani mądrość, ani pobożność.
żydowski.

1911. Nie chodzi o mówienie o Bogu. Trzeba nim żyć.
Rene Habach.

1912. Kto nic nie wie, musi wszystkiemu wierzyć.
Marie von Ebner – Eschenbac.

1913. Jeżeli człowiek czuje się lepszy na modlitwie, jego modlitwa już została wysłuchana.
George Meredit.

1914. Wolimy czasem być aniołami, a nie stróżami.
ks. Jan Twardowsk.

1915. Możliwości są bardziej przerażające niż rzeczywistość.
Soren Aabye Kierkegaar.

1916. Obelgi – argument tych, którzy nie mają argumentów.
Jean Jacqes Roussea.

1917. Zwięzłość słowa rodzi szerokie myśli.
Jean Pau.

1918. Swoją radość znaleźć w radości drugiego człowieka – oto tajemnica szczęścia.
Georges Bernano.

1919. W chwili, w której umiera w nas dziecko, zaczyna się starość.
Francois Mouria.

1920. Mądrzy są wszyscy ci, którzy poznali zarówno potrzebę jak i granicę wiedzy wszelkiej i którzy zrozumieli, że miłość jest większa niż wiedza.
Paul Tillic.

1921. Wzywaj swojego Anioła Stróża w chwili pokusy: bardziej on chce ci pomóc, niż ty chcesz jego pomocy.
św. Jan Bosk.

1922. Nasza wiedza może być tylko ograniczona, podczas gdy nasza niewiedza jest z konieczności nieograniczona.
Karl Poppe.

1923. Bywają straty będące nieocenioną korzyścią sięgającą w przyszłość.
Maurice Maeterlinc.

1924. Traktuj swojego Anioła Stróża jak przyjaciela, a on odda ci wiele usług w sprawach codziennych.
św. Josemaria Escriv.

1925. Roztropny jest ten, kto umie rozróżniać.
Ludwig Reiner.

1926. Im człowiek bardziej się izoluje, tym bardziej natarczywi stają się nicponie i plotkarze.
Soren Aabye Kierkegaar.

1927. Najwyższa nagroda pracy – to, czym pozwala nam się stać.
John Ruski.

1928. Trzeba umieć dawać nawet bez powodu, w przeciwnym bowiem razie traci się wprawę w dawaniu.
Elias Canett.

1929. Znoszenie obrazy od tych, których się boimy, nie jest prawdziwą cierpliwością; znoszenie obrazy od tych, których się nie boimy – to prawdziwa cierpliwość.
chiński.

1930. Dla wierzącego Bóg stoi na początku, dla fizyka zaś na końcu wszelkich dociekań.
Autor nieznany

1931. Cierpienie i płacz jest rzeczą ludzką. Cierpienie i milczenie jest bohaterstwem. Cierpienie i uśmiech jest chwalebne.
F. Ricci.

1932. Chrześcijanin, który się nie modli, to chrześcijanin głuchy i niemy. Nie słyszy, co Bóg do niego mówi.
ks. Mieczysław Nowa.

1933. Nic nie stracisz, jeżeli twoja świeca zapali świecę kogoś drugiego.
duński.

1934. Łatwiej jest się nauczyć panowania, trudniej rządzenia.
Johann Wolfgang Goeth.

1935. Mądry człowiek nie czeka na okazje – sam je stwarza.
Francis Baco.

1936. Potrzebujemy niedzieli nie tylko po to, by być chrześcijanami, lecz by pozostać ludźmi.
bp Hugon Aufderbec.

1937. Nigdy nie pozwolę kierować się uczuciem czy sercem, ale rozumem i sumieniem.
św. Teresa od Jezus.

1938. Należy swe szczęście dzielić, by je pomnożyć.
Marie von Ebner – Eschenbac.

1939. Podstawowe prawo duchowego rozwoju brzmi: to nie okresy spokoju i odpoczynku są decydującymi momentami w postępie, ale próby. Postęp dokonuje się dzięki pokonywaniu kryzysów – coraz bardziej subtelnych.
o. Jerzy Zielińsk.

1940. Im świętsza jest prawda, tym pokorniejszy powinien być ten, kto ją głosi.
Mikołaj Gogo.

1941. Nie chodzi o to, by rozum zdominował ciało i serce, ale o to, by je zjednoczyć.
Michael Quis.

1942. Człowiek nie modli się, aby powiedzieć Bogu to, co On powinien zrobić, ale aby Bóg mu powiedział, co on ma zrobić.
św. Augusty.

1943. Miłość może być jak kryształ i piękna w swojej czystości, a mimo to powierzchowna, dopóki nie zostanie doświadczona.
Ellen Whit.

1944. To nie jest tak, że boję się umrzeć. Ja tylko nie chcę być przy tym obecny.
Woody Alle.

1945. Kto się boi, nie wiedząc właściwie czego, podwójnie się boi.
Ivo Andri.

1946. Brama do świątyni prawdy i dobra jest niska. Wejdą tam tylko ci, którzy schylą głowę.
Lew Tołsto.

1947. Tylko człowiek dobry może być roztropny.
Arystotele.

1948. Kiedy robimy coś źle, diabeł nas skusił. Kiedy nic nie robimy, to my kusimy diabła.
angielski.

1949. Mówcie jak najmniej o sobie samych, tak złego jak i dobrego; ponieważ miłość własna zwykła zaślepiać również, kiedy mówi się źle.
św. Franciszek Salez.

1950. Gdy cisza wnętrza wystarczająco dojrzeje, gdzieś na dnie serca pojawia się iskra, ciche wyczekiwanie uwolnione od buntu. Ono jest początkiem spotkania z Bogiem; jest zwiastunem wewnętrznych i istotnych zmian, z których zrodzi się człowiek o głębokim spojrzeniu na życie.
o. Jerzy Zielińsk.

1951. Nieustanne wprowadzanie prostoty w życiu chroni od krętych ścieżek, na których gubią się nasze kroki.
Brat Roger z Taiz.

1952. Ten, kto nie słucha Boga, nie ma światu nic do powiedzenia.
Hans Urs von Baltaza.

1953. Cierpliwość jest najbardziej bohaterską z cnót, dlatego słusznie nie ma żadnego bohaterskiego wyglądu.
Leopard.

1954. Aby zostać świętym, wystarczy mało teorii, ale potrzeba dużo praktyki.
św. Franciszek Salez.

1955. Boże nie proszę Cię, by wszystko było jasne, lecz nie chciej, żebym umierał w zamęcie.
ks. Janusz St. Pasier.

1956. Jedna dziesiąta mądrości tkwi w tym, ze jest się mądrym we właściwym momencie.
Theodore Roosvel.

1957. Obawa przed śmiesznością jest przyczyną naszego największego tchórzostwa.
Andre Gid.

1958. Strumień łaski nie wspina się na wzgórza prawdy, lecz spływa w doliny pokory.
św. Augusty.

1959. Mądrość życia polega na tym, aby wyłączyć rzeczy nieistotne.
chiński.

1960. Kogo boli ząb, ten uważa każdego, kto ma zdrowe zęby za szczęśliwego. Ten sam błąd popełnia w stosunku do bogatego ten, komu doskwiera bieda.
George Bernard Sha.

1961. Ten, kto się śmieje ostatni, przeważnie nie ma jednego zęba na przedzie.
Autor nieznany

1962. Tym, co najbliższe jest wyrażeniu niewypowiedzianego, zaraz po ciszy, jest muzyka.
Aldoux Huxle.

1963. Często jesteśmy twardzi ze słabości i zuchwali z bojaźni.
Francois de La Rochefoucal.

1964. Jeszcze Polska nie zginęła, dopóki kochamy.
św. Urszula Ledóchowsk.

1965. Nie zadręczajcie się z powodu złych myśli. Co innego słuchać, a co innego się zgadzać.
św. Franciszek Salez.

1966. Kto ma nadzieję, paraliżuje wątpliwość, unicestwia przygnębienie, sieje sukces – przygotowuje zwycięstwo.
Nino Salvanesh.

1967. Być roztropnym, znaczy mówić prawdę w sposób, który nie niszczy, ale buduje.
Romano Guardin.

1968. Kto wszystko wie lepie, niczego pojąć nie może.
Aldona Różane.

1969. Łatwiej jest walczyć o zasady, niż żyć zgodnie z nimi.
Alfred Adle.

1970. Ewangelii nie czyta się w trzeciej osobie liczby mnogiej, lecz w drugiej osobie liczby pojedynczej.
Anre Frossar.

1971. Ludzie pospolici myślą tylko o spędzaniu czasu – kto ma rozum, myśli, jak uczynić go pożytecznym.
Artur Schopenhaue.

1972. Człowiek, który nie kultywuje zwyczaju myślenia, traci największą przyjemność życia.
Tomasz Ediso.

1973. Ogłuszani bez przerwy nieustannym hałasem zaczynamy w końcu lękać się ciszy, która jest przecież warunkiem nieodzownym, żebyśmy mogli usłyszeć choćby samych siebie.
Anna Świderkówn.

1974. Niekiedy trzeba wielkiej odwagi, aby nie zostać bohaterem.
Gabriel Lau.

1975. Prawdy nie szuka się jako prawdy, ale jako dobra.
Simone Wei.

1976. Humor i cierpliwość to dwa wielbłądy, na których przemierzać można wszystkie pustynie.
Phil Bosman.

1977. Roztropność jest cnotą kierowania i dyscypliny całego życia moralnego, które kieruje i rządzi czynem, ponieważ zna najwyższe zasady i umie zastosować je w praktyce.
Giovanni Pisto.

1978. W życiu nieulękłe jest tylko czyste sumienie.
Bias z Prien.

1979. Ci, którzy żyją nadzieją, widzą dalej.
Lothar Zenett.

1980. Nigdy nie będzie szczęśliwy ten, kto dręczy się tym, że ktoś inny jest bardziej szczęśliwy.
Senek.

1981. Największa porażka w życiu człowieka to rozziew pomiędzy tym, kim mógł się stać, a tym, kim stał się w rzeczywistości.
Ashley Montag.

1982. Walcz z tą słabością, która cię czyni leniwym i odprężonym w duchowym życiu. Strzeż się, bo może to być początek twojej obojętności…, a jak mówi Pismo, obojętnych Bóg odrzuci.
św. Josemaria Escriv.

1983. Mniej promili oznacza mniej głupstw.
Aldona Różane.

1984. Kiedy poznasz, że popełniłeś błąd, nie wahaj się go naprawić. Tylko wtedy będziesz mieć czyste sumienie. Zwłoka w zadośćuczynieniu przykuwa dusze do zła każdego dnia coraz mocniej i oswaja z brakiem szacunku do siebie.
Silvio Pellic.

1985. A toż to zła przypowieść, żeby strach miał oczy! Nogi ma.
Wacław Potock.

1986. Nikt nie kocha tych, których się lęka.
Senek.

1987. Lęk można pokonać śmiechem.
Aldona Różane.

1988. Małe czyny, ale wykonane, są lesze niż wielkie – ale tylko planowane.
George Marshal.

1989. Im większy jest dziś postęp naukowy, techniczny, ekonomiczny i społeczny, tym bardziej człowiek potrzebuje „duchowego dodatku”, aby nie padł ofiarą swoich zdobyczy.
Paweł V.

1990. Jaka kara jest większa od rany sumienia.
św. Ambroż.

1991. Ten, kto obawia się zgłębić własne sumienie, boi się odwiedzić najszczerszego ze swoich przyjaciół.
Maria Karolina Leszczyńsk.

1992. Bóg włożył swoją miłość w twoje ręce, jak klucz do raju.
Phil Bosman.

1993. Zdrowy rozsądek może zastąpić prawie każdy stopień wykształcenia, lecz żadne wykształcenie nie zastąpi zdrowego rozsądku.
Artur Schopenhaue.

1994. Odwaga – sztuka bania się, aby bania nikt nie zauważył.
Pierre Vero.

1995. Dostarczaj swojemu umysłowi wielkich myśli, nigdy bowiem nie zajdziesz wyżej niż twoje myślenie.
Benjamin Disrael.

1996. Myśli, które przychodzą gromadą, to motłoch. Dobre myśli pojawiają się w małych gronie. Genialne myśli przychodzą same.
Marie von Ebner – Eschenbac.

1997. Lepiej jest cierpieć dla Pana niż czynić cuda.
św. Jan od Krzyż.

1998. Wszystko otrzymujemy od Boga poprzez ludzi. A jeżeli cokolwiek dajemy, to z tego, co mamy od Boga.
ks. Jan Twardowsk.

1999. Roztropność jest mądrością, która kontempluje wydarzenia ludzkie w bożym świetle; jest rozeznaniem, które odróżnia to, co prowadzi do Boga i to, co od Boga oddala.
Carlo Maria Martin.

2000. Wytrwałość jest cnotą, dzięki której wszystkie inne wydają owoce.
Oscar Gra.

2001. Ja nazywam nawróceniem przejście od frywolnego, zmysłowego i pozbawionego jakichkolwiek reguł życia, do życia pokornego, umartwionego i uregulowanego.
La Colombier.

2002. Wielu ludziom wydaje się, że myślą, podczas gdy zmieniają jedynie przesądy.
Wiliam Jame.

2003. Nie ma światła prawdy bez cienia wątpliwości.
Sławian Trock.

2004. Nie ma takich pojęć, na które moglibyśmy wskazać, które oznaczałyby wielkość Boga lub pomogły naszemu umysłowi wyobrazić Go sobie. Jest rzeczywistością w której obliczu, jeśli jest się jej świadomym, wszystkie pojęcia stają się frazesami.
Abraham Joshua Hesche.

2005. Dobro i zło, które były kiedyś tak odróżnione jak dzień i noc, stały się rozmytą mgłą. Bóg nie milczy. Został zagłuszony.
Abraham Joshua Hesche.

2006. Modlitwa jest tyglem, w którym powstaje odlew czasu na podobieństwo wieczności.
Abraham Joshua Hesche.

2007. Widzisz, jak śpieszą pasterze, nikt nie szuka Chrystusa krokiem opieszałym.
św. Ambroż.

2008. Wiedział przecież co czeka go w Betlejem, w Jerozolimie, na Golgocie. A jednak przyszedł, aby pokazać drogę, aby ukazać światło, drogę do wyjścia z kłopotów duszy i ciała.
ks. Jerzy Czwersk.

2009. Warto też życzyć sobie zdrowia duszy, bo dusza jak i ciało, może zachorować, schudnąć, zaziębić się, dostać bzika, wyglądać jak nieboskie stworzenie.
ks. Jan Twardowsk.

2010. Lepiej być pobożnym niż mądrym, ale lepiej być dobrym niż pobożnym i mądrym.
Pinchas z Korc.

2011. Hojność polega nie tyle na tym, by dawać dużo, co na tym, by dawać w odpowiedniej chwili.
Jean de La Bruyer.

2012. Roztropność polega na przewidywaniu konsekwencji.
Norman Cousin.

2013. Czas jest najcenniejszym darem, jaki dał nam Bóg, a człowiek tak zadziwiająco i okrutnie go trwoni.
Klemens XI.

2014. Jesteśmy w drodze do Boga, już sama ta okoliczność nadaje sens każdej godzinie i każdemu dniu.
bp Georg Moser